احادیثی گهربار از امام علی‏ النقی الهادی(ع)


 

حضرت امام هادی(ع) دهمین چراغ فروزان هدایت، در نیمه‏ ی ذی حجّه‏ ی سال ۲۱۲ ق در قریه ‏ای در نزدیکی مدینه به دنیا آمد. مادرش سَمانه معروف به سیّده می ‏باشد. ابوالحسن ثالث کنیه ‏ی حضرت و هادی، نقی، مرتضی، فقیه، امین و متوکل، از القاب آن امام هستند.

 

مُعتَصِم، واثق، متوکل، مُنتَصَر، مُستَعین و مُعتزّ از خلفای دوران حیات امام هادی(ع) بوده‏ اند. پنج فرزند برای آن حضرت ذکر شده است. امام هادی(ع) پس از شهادت پدر بزرگوار خود، در سن هشت سالگی به امامت رسیده و عهده ‏دار ولایت مسلمانان گردید. آن حضرت در همان دوران خردسالی، آن چنان از علم و هوشیاری و کمالات فوق العاده‏ ای برخوردار بود که اطرافیان را حیران می‏ نمود. امام دهم، همچنین در راستای انتشار مکتب تشیع به تربیت شاگردان متعددی پرداخت که حضرت عبدالعظیم حَسَنی، ابن سِکّیت اهوازی، ابوهاشم جعفری، جعفر بن سهیل و اسماعیل بن مهران از آن جمله ‏اند. آن حضرت در تحکیم و استواری فقه و عقاید و فرهنگ تشیع، همت جدی و وسیع نمود و در این راستا، کتاب‏هایی نوشت که رساله ‏هایی در ردّ جَبْر و تَفویض، اثبات عدل، احکام دین و نیز تفسیر صَحَّةُالخِلقَه و... از آن جمله ‏اند.

 

احادیثی از امام هادی (ع)

 

امام هادی‏ علیه السلام :
مَن جَمَعَ لَکَ وُدَّهُ و رَأیَهُ فَاجمَعْ لَهُ طاعَتَکَ
هر کس نهایت دوستی و رأی[نیکش] را به تو عرضه کرد ، تو نیز نهایت فرمانبری‏ات را به او ابراز کن
تحف العقول ، ص ۴۸۳ .

 

امام هادی ‏علیه السلام :
اُذکُر حَسَراتِ التَّفریطِ بِأخذ تَقدیمِ الحَزمِ
حسرت کوتاهی کردن را با پیشه کردن دور اندیشی ، یاد کن
بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۷۰ .


امام هادی ‏علیه السلام :
مَن أَطاعَ اللَّهَ لَم یُبالِ سَخَطَ المَخلُوقِینَ
کسی که از خدا اطاعت می‏کند ، از خشم مردم باکی ندارد
بحار الأنوار ، ج ۷۱ ، ص ۱۸۲ .


امام هادی ‏علیه السلام :
الغِنی قِلَّةُ تَمَنّیکَ وَ الرِّضا بِما یَکفیکَ
توانگری ، کمی آرزو و رضایت به چیزی است که تو را بسنده است
بحار الأنوار ، ج ۷۵، ص ۱۰۹ .

 

امام هادی ‏علیه السلام :
مَن هانَت عَلَیهِ نَفسُهُ فَلا تَأمَن شَرَّهُ
از شرّ کسی که خودش را سبک شمارد ایمن مباش
تحف العقول ، ص ۴۸۳ .


امام هادی ‏علیه السلام :
لاتَطلُب الصَّفا مِمَّن کَدرتَ عَلَیهِ و لَا الوَفاءَ لِمَن غَدَرتَ بِهِ
از کسی که رابطه‏ات را با او گسسته‏ای صمیمیّت مخواه و از کسی که به او وفا نکرده‏ای ، وفا طلب مکن
بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۳۷ .


امام هادی ‏علیه السلام :
إذا حَلَلتَ مِن أخیکَ فی مَحَلِّ الثِّقَةِ فَاعدِلْ عَنِ المَلَقِ إلی حُسنِ النِّیَّةِ
هرگاه به برادرت اعتماد کردی ، به جای مدح و ثنا [در ظاهر] نیّتت را [در باطن ]نیکو کن
بحار الأنوار، ج ۷۸ ، ص ۳۶۹ .


امام هادی ‏علیه السلام :
العُجبُ صارِفٌ عَن طَلَبِ العِلمِ ، داعٍ إلَی الغَمطِ والجَهلِ
خودپسندی، آدمی را از دانش‏جویی باز می‏دارد و به‏ناسپاسی وانکار حق می‏خواند
بحار الأنوار، ج ۷۲، ص ۱۹۹ .


امام هادی ‏علیه السلام :
الهَزءُ فُکاهَةٌ السُّفَهاءِ و صِناعَةُ الجُهّالِ
ریشخند کردن ، شوخی کم‏ خردان و کردار نادانان است
بحار الأنوار ، ج ۷۵، ص ۱۴۷ .


امام هادی ‏علیه السلام :
السَّهَرُ اَلَذُّ لِلمَنامِ وَ الجُوعُ یَزیدُ فی طیبِ الطَّعامِ
شب بیداری ، خواب را لذّت بخش‏تر و گرسنگی ، خوراک را گواراتر می‏کند
أعلام الدّین ، ص ۳۱۱ .

 

منبع: hadith.net