زنده شدن یاران امام زمان عج


 

ابو بصیر مى‏ گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم:

 

مقصود از این آیه: وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمانِهِمْ لا یَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ یَمُوتُ بَلى‏ وَعْداً عَلَیْهِ حَقًّا وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ «۱» چیست؟

فرمود: اى ابو بصیر! این آیه چه مى ‏گوید؟

عرض کردم: همانا مشرکان مى ‏پنداشتند و براى پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم سوگند به هم مى‏ خوردند که خدا مرده ‏ها را زنده نکند.

حضرت علیه السّلام فرمود: مرگ بر کسى که چنین سخنى مى‏ گوید. از آنها بپرس که مشرکان به لات و عزى سوگند مى ‏خوردند یا بخدا؟

عرض کردم: قربانت گردم تو معناى آن را به من بفهمان.

او مى‏ گوید: حضرت علیه السّلام به من فرمود: اگر چنانچه امام قائم علیه السّلام، از ما ظهور کند، خداوند جمعى از شیعیان ما را براى او زنده گرداند، که شمشیرهایشان را حمایل مى‏ کنند، و این خبر، به گروهى از شیعیان ما رسد که هنوز نمرده ‏اند، و به آنها گویند که فلانى و فلانى و فلانى، زنده شده‏ اند و از گور در آمده ‏اند و اکنون، در خدمت امام قائم علیه السّلام هستند، و این خبر به مردمى از دشمنان ما برسد، و آنها گویند که: این گروه شیعیان چه دروغ پردازند! امروز هم که حکومت شماست باز هم دروغ مى‏ گویید، نه به خدا اینها زنده نشدند و تا روز قیامت زنده نشوند.

حضرت علیه السّلام فرمود: خداوند سخن آنها را حکایت کرده است.

 

 

پی نوشت:

بهشت کافى / ترجمه روضه کافى، ص: